Baker's Dozen - graj za darmo online

Baker's Dozen to pasjans, w którym od początku wszystko leży odkryte na stole. 52 karty rozkładają się na trzynaście kolumn po cztery, a uzupełnienia z talii nigdy nie przychodzą. Kto chce wygrać, musi myśleć naprzód, bo każda karta przenosi się osobno, a kolumna, która raz się opróżni, do końca partii pozostaje bezużyteczna. Zasady wyjaśnisz w minutę, z partiami tak łatwo nie pójdzie.

To stara gra: po raz pierwszy opublikował ją w 1883 roku amerykański wydawca William Brisbane Dick pod tytułem „The Baker's Dozen” i od tamtej pory zasady niemal się nie zmieniły. Nazwa liczy kolumny, bo angielski „baker's dozen”, czyli dosłownie tuzin piekarza, to trzynaście sztuk. Pochodzenie tego wyrażenia wyjaśnia się różnie. Często mówi się, że angielscy piekarze w średniowieczu dokładali jeden bochenek więcej, by uniknąć dotkliwych kar za zbyt lekki towar. Oxford English Dictionary wskazuje natomiast na zwyczaj handlowy: kto sprzedawał kupcowi tuzin, dokładał trzynasty bochenek jako jego zarobek. Pokrewne pasjanse, takie jak Spanish Patience czy Portuguese Solitaire, różnią się przede wszystkim tym, co może trafić do pustej kolumny.

Trzynaście kolumn i żadnych uzupełnień: zasady Baker's Dozen i jak je wykorzystać

Przy rozdaniu w każdej z trzynastu kolumn lądują cztery odkryte karty. Gdyby król zakrywał przy tym inne karty swojej kolumny, wędruje pod nie, na początek kolumny, gdzie niczego już nie przykrywa. Siedem kolumn stoi u góry, sześć pod nimi, a przy prawej krawędzi czekają jeden nad drugim cztery stosy docelowe, na których każdy kolor rośnie od asa w górę.

  • Wolne karty: Ruszyć można tylko kartę na końcu kolumny, na której nie leży żadna inna, i zawsze tylko jedną naraz.
  • Przenoszenie: Karta może trafić na koniec innej kolumny, jeśli jest tam dokładnie o stopień niższa, bez względu na kolor. Siódemka pasuje więc na każdą z czterech ósemek.
  • Puste kolumny: Pusta kolumna pozostaje pusta. Nie może do niej trafić żadna karta, nawet król, i to na każdym poziomie.
  • Stosy docelowe: Każdy kolor rośnie tam stopień po stopniu, od asa po króla. Tylko na poziomie Łatwym możesz ściągnąć wierzchnią kartę stosu docelowego z powrotem na planszę, na Normalnym i Trudnym co odłożone, to odłożone.
  • Obsługa: Kliknięcie wysyła kartę na jej stos docelowy, jeśli pasuje, albo na kolumnę, która ją przyjmie. Jeśli nie da się ani tak, ani tak, karta krótko się trzęsie. Przeciąganie też działa, a gdy tylko wiadomo, że reszta gładko wyjdzie, gra sama odłoży ostatnie karty.

Poza ściąganiem kart na poziomie Łatwym reguły na wszystkich trzech poziomach są identyczne. Łatwy rozdaje układy, które łatwiej wybaczają błędy, a na Trudnym ważne karty leżą głębiej zakopane.

Sprawdzone sztuczki na trzynaście kolumn:

  • Opróżniaj kolumnę tylko wtedy, gdy to się opłaca: Pusta kolumna nic Ci już nie da. Ostatnią kartę kolumny zabieraj więc tylko wtedy, gdy może trafić prosto na swój stos docelowy, a nie tylko na inną kolumnę.
  • Najpierw uwalniaj asy i dwójki: Stosy docelowe mogą rosnąć dopiero wtedy, gdy ich niskie karty są wolne. Na początku szukaj celowo kolumn, w których as leży pod niewielką liczbą kart.
  • Rozważnie wybieraj cel: Dla karty często jest kilka pasujących miejsc. Połóż ją tam, gdzie nie zakryje karty, której wkrótce potrzebujesz, najlepiej na kolumnie, której koniec i tak musi jeszcze długo poczekać.
  • Traktuj króle jak fundament: Ponieważ każdy król leży pod wszystkimi innymi kartami swojej kolumny, nigdy niczego nie blokuje. Kolumna rozebrana aż do króla świetnie nadaje się do malejących sekwencji, bo pod spodem nie leży nic, co byłoby potrzebne wcześniej.
  • Długie sekwencje kosztują później ruchy: Każdą kartę sekwencji trzeba będzie zdjąć osobno. Buduj tylko tak długo, jak przewidywalnie zdołasz przenieść te karty na stosy docelowe.

Wszystko odkryte, jedna karta na ruch: pięć pokrewnych dusz

Te gry dzielą z Baker's Dozen odkryty układ, przenoszenie pojedynczych kart albo jedno i drugie, ale każda kładzie nacisk na coś innego:

  • Wszystkie w rzędzie: Ten sam układ z trzynastu kolumn po cztery karty, nawet tak samo rozmieszczony w dwóch rzędach. Zamiast na stosy docelowe karty wędrują tam jednak do jednego rzędu, każda o stopień od poprzedniej w górę lub w dół.
  • Simple Simon: Tu również kolor przy dokładaniu jest obojętny i wszystko leży odkryte. Za to jednokolorowe sekwencje mogą przenosić się razem, a w wolnej kolumnie wolno położyć każdą kartę, czyli dokładnie to, czego zabrania Baker's Dozen.
  • Freecell: Najbardziej znany pasjans z odkrytymi kartami. Pojedyncze karty można na chwilę odstawić do czterech wolnych komórek, a buduje się na zmianę z czerwonych i czarnych.
  • Eight Off: Osiem kolumn z odkrytymi kartami i aż osiem komórek jako schowek, z których połowa jest zajęta na starcie. Dokłada się tam ściśle w tym samym kolorze.
  • Pasjans 40 & 8: Również przenosisz zawsze tylko jedną kartę, ale grasz dwiema taliami, masz karty do dobierania, a puste kolumny przyjmują każdą kartę.