Państwa-miasta - graj za darmo online

Państwa-miasta to zabawa z kartką i długopisem, której wynalazcy nikt nie zna: w Niemczech nazywa się Stadt Land Fluss, we Francji Petit bac, a we Włoszech Nomi, cose, città. Pod niemiecką nazwą pojawia się najpóźniej w 1937 roku, w książce z zabawami dla dzieci autorstwa Ilse Obrig, a jej poprzedniczki są dużo starsze: już w 1784 roku pewna czytanka proponowała zabawę słowną ze zdaniami w rodzaju „Nazywam się August, pochodzę z Afryki i handluję małpami”. W 1938 roku wiedeńska gazeta polecała ją, bo uczy przy okazji trochę geografii, jak zresztą każda partia w państwa-miasta.

W Niemczech o samą nazwę toczył się nawet spór sądowy: w 2013 roku dwa berlińskie sądy oddaliły pozew właścicielki znaku towarowego przeciwko aplikacji o tej nazwie, bo nazwa opisuje jedynie grę znaną od dziesięcioleci. W Polsce grają w nią zwłaszcza uczniowie. Nasza gra państwa-miasta przenosi rozgrywkę na ekran: grasz przeciwko trzem rywalom sterowanym przez komputer, bez kartki i długopisu, a w państwa-miasta online możesz grać za darmo, ile razy zechcesz.

Jedna litera, sześć kart: zasady i triki gry w państwa-miasta

Rozgrywka w państwa-miasta online trwa pięć rund. W każdej szukasz sześciu słów na tę samą literę: państwa i miasta, od których gra wzięła nazwę, a do tego rośliny, zwierzęcia, rzeczy i imienia. Trzech komputerowych rywali pisze w tym samym czasie.

• Litera: Na początku każdej rundy zapala się biały kafelek nad klawiaturą. Kliknięcie stołu uruchamia na nim alfabet, który zatrzymuje się na literze rundy. Gra losuje spośród 25 liter polskiego alfabetu: jak w zwykłych zasadach odpadają Ą, Ę, Ń, Ó i Y oraz obce Q, V i X, a do tego Ć i Ź, na które prawie nic się nie zaczyna. Każda litera ma swoją kolej, zanim któraś się powtórzy, a w jednej partii żadna nie wypada dwa razy.
• Pisanie: Dotknij jednej ze swoich sześciu kart i pisz na klawiaturze ekranowej, która ma wszystkie polskie znaki, albo na zwykłej; Enter przenosi do następnej pustej karty. Słowa o złej pierwszej literze karta w ogóle nie przyjmuje. Masz dwie minuty, a okrągły wskaźnik po lewej stronie kafelka odlicza je do zera.
• Co się liczy: Państwo to kraj albo terytorium z własnym międzynarodowym kodem, jak Grenlandia, ale nie wyspa ani województwo. Jako miasto liczy się miasto albo gmina, także mała, ale nie dzielnica, jak Nowa Huta czy Mokotów. Roślina to drzewo, kwiat, zioło, zboże albo warzywo, a jabłko przejdzie jako jabłoń. W rubryce zwierzę wpisujesz gatunki, rasy i młode, jak szczenię czy kijanka, ale nie samo słowo „zwierzę” ani smoka. Rzecz to przedmiot, od krzesła po żelazko, a nie część ciała czy uczucie. Imię może być pełne albo zdrobniałe, jak Kasia czy Kuba.
• Polskie litery: Każda polska litera, od Ą po Ż, jest w państwa-miasta osobną literą. Łódź trzeba więc napisać przez Ł, a żabę przez Ż. Lodz albo zaba to literówki, a literówek gra nie wybacza.
• Stop: Gdy wszystkie sześć odpowiedzi jest poprawnych, po prawej stronie kafelka pojawia się przycisk „Stop!”. Kto go naciśnie, kończy pisanie, a pozostali mają jeszcze dziesięć sekund. Na Ś i Ż nie zaczyna się żadne państwo, więc tam wystarczy pięć odpowiedzi. Jeśli nikt go nie naciśnie, runda kończy się po dwóch minutach.
• Krótsze czekanie: Gdy zabraknie Ci pomysłów, najedź myszą na okrągły wskaźnik. Pojawia się błyskawica, a kliknięcie sprawia, że reszta rundy upływa dziesięć razy szybciej; na telefonie stukasz dwa razy. Odpowiedzi rywali się przez to nie zmieniają, przychodzą tylko wcześniej.
• Punktacja: Odpowiedzi odsłania się kategoria po kategorii. Kto jako jedyny ma poprawną odpowiedź, dostaje 20 punktów, odpowiedź, której nie wybrał nikt inny, daje 10, a jeśli ktoś napisał to samo, każdy z tej dwójki dostaje 5. Puste karty i słowa, których gra nie zna, nie dają nic i zostają przekreślone.
• Zwycięstwo: Po pięciu rundach wygrywa najwyższa suma. Gdy na prowadzeniu jest remis, rozgrywa się dodatkową rundę z nową literą.
• Poziomy: Na każdym poziomie gra państwa-miasta ma te same zasady. Im wyższy poziom, tym więcej słów znają Twoi rywale, tym szybciej je znajdują i tym rzadziej sięgają po oczywistości.

Gdy przełączysz kartę przeglądarki, runda czeka na Twój powrót. Tak zdobędziesz więcej punktów:

• Najpierw pewniaki: Wpisz od razu to, co przychodzi do głowy, i przejdź do następnej karty. Kto utknie przy roślinie, traci czas na pozostałe pięć.
• Nie pierwszy lepszy pomysł: Na B wielu graczy wpisuje Białystok, a wspólna odpowiedź daje tylko 5 punktów. Z Bochnią albo Bolesławcem częściej nikt inny nie ma tej samej odpowiedzi i zgarniasz 10.
• Przycisk jako kontrola: Jeśli „Stop!” się nie pojawia, choć wszystkie karty są wypełnione, gdzieś kryje się literówka albo słowo, które się nie liczy. Gra nie zdradza gdzie, ale wiesz, że trzeba sprawdzić.
• Obserwuj rywali: Gdy komputer ma odpowiedź, jedna z jego kart się unosi. Jeśli rywal ma uniesione prawie wszystkie karty, jego Stop jest blisko.
• Trudne litery bez stresu: Na rzadkich literach liczy się każda poprawna odpowiedź, a na Ż pasują choćby Żywiec, żonkil, żubr, żelazko i Żaneta. Jedna, której nikt inny nie znajdzie, daje tam od razu 20 punktów.
• Luka jako wskazówka: Na pustej karcie litera rundy jest wydrukowana blado, więc od razu widać, gdzie czegoś brakuje.

Masz ochotę na więcej liter? Pięć gier słownych dla bystrych głów

Jeśli runda państwa-miasta online Cię wciągnęła, tu znajdziesz następne wyzwanie:

• Wisielec: Słowo jest już wybrane, brakuje tylko jego liter. Zgadujesz je po kolei, a na poziomach Łatwy i Normalny kategoria podpowiada, gdzie szukać.
• Słowoku: Ukryte słowo z czterech do siedmiu liter i sześć prób. Każda próba barwi się pole po polu, więc wiesz, które litery już stoją na miejscu, a które należą gdzie indziej.
• Plaster słów: Plaster miodu o siedmiu komórkach, a celem jest ułożenie z niego możliwie wielu wyrazów, co najmniej czteroliterowych i zawsze zawierających literę ze środka plastra.
• Anagram: Litery słowa leżą pomieszane, a kategoria, na przykład zwierzęta albo zawody, pomaga ułożyć je we właściwej kolejności.
• Krzyżówka: Hasła w kratkach, a każda rozwiązana odpowiedź daje litery słowom, które ją przecinają.