Pasjans 40 & 8 - graj za darmo online

Pasjans 40 & 8, po angielsku Forty and Eight, należy do dużej rodziny Pasjansa 40 Rozbójników i tak jak on rozgrywany jest dwiema taliami. Dwie rzeczy robi jednak inaczej: czterdzieści odkrytych kart startowych leży w ośmiu kolumnach po pięć zamiast w dziesięciu po cztery, a talię dobierania można raz odwrócić. Jedno i drugie wychodzi graczowi naprzeciw. Partie i tak wymagają cierpliwości, bo w każdym ruchu wędruje tylko jedna karta.

Kto wymyślił tę grę i od kiedy się w nią gra, nie zostało udokumentowane. Także dla nazwy nie ma potwierdzonego wyjaśnienia. Najbardziej oczywiste jest to, że po prostu opisuje układ, czyli czterdzieści kart na stole i osiem stosów docelowych. W angielszczyźnie „Forty and Eight” kojarzy się poza tym z francuskimi wagonami towarowymi z napisem „Hommes 40, Chevaux 8”, czyli na 40 ludzi albo 8 koni, którymi w obu wojnach światowych przewożono żołnierzy. Czy pasjans ma o tym przypominać, nie wiadomo. Zbiory zasad nie są zresztą zgodne co do talii: niektóre w ogóle nie dopuszczają drugiego przejścia, tutaj jest dokładnie jedno.

Jak dobrze zabrać się do Pasjansa 40 & 8: osiem kolumn, jedna karta na ruch, dwa przejścia

Ze 104 kart czterdzieści trafia odkrytych do ośmiu kolumn, po pięć w każdej. Pozostałe 64 czekają zakryte w lewym górnym rogu, tuż obok miejsca na stos odrzutów. W górnym rzędzie ustawia się też osiem stosów docelowych, dwa dla każdego koloru, a partia jest wygrana, gdy każdy z nich jest kompletny od asa aż do swojego króla.

• Dokładanie: Na kartę wolno położyć tylko kartę o jeden niższą tego samego koloru, siódemkę karo więc na ósemkę karo. Ponieważ każda karta występuje dwa razy, często są na to dwa adresy.
• Pojedyncze ruchy: Chwytać możesz wyłącznie kartę leżącą na końcu kolumny i tylko ona się przenosi. Nawet idealnie uporządkowaną sekwencję przekładasz karta po karcie.
• Puste kolumny: Wolną kolumnę zajmie każda karta, bez wyjątku.
• Talia dobierania: Każde kliknięcie przenosi jedną kartę na stos odrzutów, którego wierzchnią kartę można zagrać. Gdy talia się skończy, kolejnym kliknięciem odwracasz raz stos odrzutów i przechodzisz przez karty jeszcze raz w tej samej kolejności. Potem to już koniec, a licznik na górnym pasku pokazuje, czy druga runda została już wykorzystana.
• Stosy docelowe: Odkładasz na nie karty jedna po drugiej, z końca kolumny albo ze stosu odrzutów.
• Obsługa: Gdy klikniesz kartę na wierzchu kolumny, trafi w miarę możliwości na swój stos docelowy. Jeśli się nie da, gra szuka pasującej karty na planszy, najchętniej w kolumnie z dłuższą sekwencją jej koloru, a pustą kolumnę bierze tylko w ostateczności. Karty leżące głębiej nie ruszają się ani po kliknięciu, ani przy przeciąganiu. Gdy wszystkie karty z talii zostały dobrane i jest pewne, że reszta wyjdzie, gra sama odłoży pozostałe karty.

Wszystkie trzy poziomy grają według tych samych zasad, a druga runda przez karty z talii przysługuje Ci na każdym z nich. Łatwy rozdaje karty łaskawiej, Trudny rzuca Ci więcej kłód pod nogi.

Co daje tu najwięcej:

• Buduj tylko to, co wkrótce zejdzie: Każdą kartę, którą położysz na kolumnie, trzeba będzie później zdjąć pojedynczo. Buduj więc najchętniej w kolorach, które na stosach docelowych są już daleko, żeby karty szybko trafiały prosto tam.
• Wolne kolumny jako punkt przeładunkowy: Sekwencję da się przełożyć tylko przez miejsca pośrednie, a te są wyłącznie w pustych kolumnach. Mając dwie wolne kolumny, przeniesiesz kawałek po kawałku w nowe miejsce sekwencję już z trzech kart.
• Przygotuj drugie przejście: Po odwróceniu karty wracają dokładnie w tej kolejności, w jakiej zostały dobrane. Kto w pierwszym przejściu zapamięta, kiedy pojawia się ważna karta, w drugim może celowo na nią pracować.
• Wykop głęboko ukryte asy: W kolumnach z pięcioma kartami as może leżeć pod czterema innymi. Wczesne rozebranie takich kolumn daje zwykle więcej niż budowanie gdzie indziej.

Czterdziestu rozbójników i ich krewni: pięć kolejnych pasjansów

Trzy z poniższych gier pochodzą z tej samej rodziny, a dwie dzielą pojedyncze składniki, takie jak osiem kolumn albo kilkukrotne przejście przez talię:

• Pasjans 40 Rozbójników: Gra podstawowa z dziesięcioma kolumnami po cztery karty i bez drugiej rundy przez talię. Pojedyncze ruchy i zasada koloru nie różnią się niczym, co czyni go wyraźnie surowszym krewnym.
• Pasjans Josephine: Również odgałęzienie 40 Rozbójników, ale z jednym hojnym wyjątkiem: uporządkowane sekwencje w jednym kolorze przenoszą się tam w całości. Rozdanie wygląda jak w grze podstawowej, a talię rozgrywa się tylko jednokrotnie.
• Pasjans Westcliff: Uchodzi za odgałęzienie tej samej gry podstawowej, ale wystarczają mu 52 karty. W dziesięciu krótkich kolumnach leżą po dwie zakryte karty pod jedną odkrytą, przy dokładaniu czerwone karty przeplatają się z czarnymi, i również tam jest tylko jedno przejście.
• Eight Off: Osiem kolumn, budowanie w obrębie koloru i wszystkie karty odkryte, ale z jedną talią i bez kart do dobierania. W zamian jest osiem komórek na pojedyncze karty, z których połowa jest zajęta już na starcie, a pusta kolumna na poziomach Normalnym i Trudnym przyjmuje tylko króla.
• Pasjans Harfa: Tu też dwie talie, osiem stosów docelowych i więcej niż jedno przejście przez talię, na poziomach Normalnym i Trudnym nawet trzy. Zbudowany jest jednak jak Klondike, z dziewięcioma kolumnami, w których na początku leży wiele zakrytych kart, i z dokładaniem na przemian czerwonych i czarnych.