Pasjans Harfa - graj za darmo online

Pasjans Harfa, po angielsku Harp, należy do dużej rodziny pasjansów wywodzących się od Klondike, czyli gry, która zawdzięcza swoją nazwę gorączce złota nad Jukonem pod koniec XIX wieku. Wszystkiego jest tu dwa razy więcej: dwie pełne talie, razem 104 karty, trafiają do dziewięciu kolumn i na osiem stosów docelowych. Nawet jeśli znasz Klondike na pamięć, szybko się przekonasz, że Harfa to coś więcej niż powiększony Klondike.

Zbiory zasad nie są w sprawie tego pasjansa całkiem zgodne. Bardzo bliska odmiana o nazwie Gargantua pozwala przenosić całe sekwencje kart, niektóre wersje dopuszczają z kolei wyłącznie pojedyncze karty, a liczba przejść przez talię waha się między trzema a czterema. Ta wersja wybiera złoty środek: pojedyncze karty wędrują swobodnie, a cała sekwencja tylko wtedy, gdy prowadzi ją król i trafia do pustej kolumny. A skąd nazwa? Przy odrobinie wyobraźni dziewięć kolumn o różnej długości przypomina struny harfy.

Dziewięć kolumn, osiem stosów docelowych i król, który otwiera drogę: jak grać w Pasjansa Harfa

Przy rozdaniu pierwsza kolumna dostaje jedną kartę, druga dwie i tak dalej, aż w dziewiątej leży dziewięć kart. Odkryta jest tylko wierzchnia karta każdej kolumny, wszystkie pod nią leżą zakryte. Pozostałe 59 kart tworzy talię dobierania, a jej pierwsza karta zostaje odkryta od razu na początku. Celem jest przeniesienie wszystkich 104 kart na osiem stosów docelowych, po dwa dla każdego koloru.

• Stosy docelowe: Każdy stos zaczyna się od asa i rośnie w swoim kolorze aż do króla. Wierzchnią kartę stosu docelowego możesz z powrotem przenieść na planszę.
• Pojedyncze karty: Na odkrytą kartę kładziesz kartę o jeden niższą, czerwoną na czarną albo czarną na czerwoną, na przykład czerwoną szóstkę na czarną siódemkę. Dotyczy to zarówno wierzchniej karty każdej kolumny, jak i odkrytej karty obok talii.
• Sekwencje: Kilka kart naraz przenosisz tylko wtedy, gdy sekwencja zaczyna się od króla, i tylko do pustej kolumny. Na zajętą kolumnę trafia zawsze dokładnie jedna karta.
• Puste kolumny: Do pustej kolumny pasuje wyłącznie król, sam albo razem z sekwencją, która na nim leży.
• Zakryte karty: Gdy zakryta karta znajdzie się na wierzchu kolumny, odwraca się sama.
• Talia dobierania: Każde kliknięcie odkrywa dokładnie jedną kartę. Na poziomach Normalnym i Trudnym przechodzisz przez talię trzy razy, na Łatwym tyle razy, ile chcesz.

Na poziomie Łatwym partie wyraźnie częściej kończą się sukcesem, a na Trudnym czekają Cię najbardziej podchwytliwe rozdania. Licznik na górnym pasku pokazuje, ile przejść jeszcze Ci zostało, a cofanie ruchów i podpowiedź są zawsze pod ręką.

Na co naprawdę warto uważać w tym pasjansie:

• Króle są kluczem: Tylko król może wejść do pustej kolumny i tylko z królem na czele przeniesiesz kilka kart naraz. Król leżący w środku kolumny wciąż przykrywa zakryte karty. Gdy przeniesiesz go do wolnej kolumny, od razu odsłonisz nową kartę.
• Opróżniaj kolumnę tylko dla króla: Pusta kolumna przydaje się tylko wtedy, gdy czeka już król, który może ją zająć. Bez króla leży bezużytecznie.
• Korzystaj z podwójnych kart: Dwie talie to większy wybór. Czarna szóstka pasuje na każdą z czterech czerwonych siódemek w grze. Długą sekwencję możesz więc przełożyć karta po karcie na inną pasującą podstawę, aż uwolnisz zakrytą kartę pod spodem.
• Czytaj talię już przy pierwszym przejściu: Ponieważ każda karta odkrywana jest osobno, w każdym przejściu widzisz całą talię. Zapamiętaj za pierwszym razem, gdzie kryją się asy i króle, zanim zaczniesz jedno z nielicznych kolejnych przejść.
• Traktuj stos docelowy jak pożyczkę: Gdy dla jakiejś karty brakuje podstawy, zdejmij potrzebną kartę ze stosu docelowego z powrotem na planszę. Później i tak tam wróci.

Od Klondike do Pająka: pięć pasjansów o podobnej budowie

Harfa łączy elementy, które na tej stronie występują też w innych pasjansach, za każdym razem w nieco innej roli:

• Pasjans: Oryginał z jedną talią i siedmioma kolumnami. Uporządkowane sekwencje przenosisz tu swobodnie między kolumnami, a talia odkrywa jedną albo trzy karty, zależnie od ustawienia.
• Podwójny Pasjans: Najbliższy krewny na tej stronie, również z dwiema taliami, dziewięcioma kolumnami i ośmioma stosami docelowymi. Różnica tkwi w swobodzie ruchów, bo w Podwójnym Pasjansie całe sekwencje trafiają także na zajęte kolumny.
• Pasjans 40 Rozbójników: Łączą go z Harfą ruchy pojedynczymi kartami i osiem stosów docelowych. Karty leżą tam jednak od początku odkryte w dziesięciu kolumnach, układa się je tylko w obrębie jednego koloru, a przez talię przechodzi się tylko raz.
• Pasjans Canfield: Kolejny potomek Klondike, w którym na planszy także przeplatają się czerwone i czarne karty, ale z jedną talią, czterema kolumnami i rezerwą z 13 kart, którą rozgrywasz stopniowo.
• Pasjans Pająk: Tu również w grze są 104 karty. Zamiast rozkładać je na stosy docelowe, układasz w dziesięciu kolumnach pełne sekwencje od króla do asa w jednym kolorze, które potem znikają ze stołu.