Pasjans Josephine - graj za darmo online

Pasjans Josephine to pasjans na dwie talie i łagodniejszy krewny Pasjansa 40 Rozbójników. Układ kart jest taki sam jak w pierwowzorze, podobnie jak talia dobierania bez drugiego przejścia i dokładanie w obrębie tego samego koloru. Różnicę robi jedna jedyna zasada: uporządkowane sekwencje w jednym kolorze możesz tu przenosić w całości, zamiast mozolnie rozbierać je karta po karcie. Z pasjansa słynącego z trudności powstaje w ten sposób gra wyraźnie przystępniejsza, choć daleko nie każda partia się rozwiązuje.

Nazwa prowadzi prosto na francuski dwór cesarski. Gra podstawowa znana jest po angielsku jako Napoleon at St Helena, a w USA przede wszystkim jako Forty Thieves albo Big Forty. Napoleon miał podobno na swoim ostatnim wygnaniu, na atlantyckiej wyspie Świętej Heleny, często zabijać czas pasjansami, a już opis z 1870 roku nazywa tę grę jedną z jego ulubionych. Łagodniejsza odmiana nosi imię jego pierwszej żony, Józefiny de Beauharnais, która od 1804 roku była cesarzową Francuzów. Lat na Świętej Helenie nie doczekała, zmarła już w 1814 roku. W amerykańskich zbiorach pasjansów Josephine pojawia się najpóźniej w 1939 roku, w książce Helen Leslie Coops „100 Games of Solitaire”.

Pasjans Josephine krok po kroku: dziesięć kolumn, osiem stosów docelowych, całe sekwencje w kolorze

Gra się 104 kartami. Dziesięć kolumn dostaje po cztery karty, wszystkie odkryte, a pozostałe 64 czekają zakryte w talii w lewym górnym rogu. Obok leżą stos odrzutów i osiem stosów docelowych, po dwa na każdy kolor. Każdy z nich zaczyna się od asa i kończy na królu, a gdy wszystkie osiem jest kompletnych, partia jest wygrana.

• Dokładanie: Karta pasuje wyłącznie na kartę swojego koloru wyższą dokładnie o jeden. Ponieważ każda karta jest w grze dwa razy, często do wyboru są dwa takie miejsca.
• Przenoszenie sekwencji: Nieprzerwaną, malejącą sekwencję w jednym kolorze przenosisz jednym ruchem, bez względu na jej długość. Jeśli sekwencję przerywa karta innego koloru, przenieść da się tylko uporządkowaną górną część.
• Puste kolumny: Przyjmą dowolną kartę albo sekwencję w jednym kolorze, bez żadnego króla.
• Talia dobierania: Każde kliknięcie kładzie jedną kartę odkrytą na stos odrzutów, z którego zagrać można tylko wierzchnią. Gdy talia się wyczerpie, zostaje pusta, drugiej rundy nie ma.
• Stosy docelowe: Odkłada się karta po karcie, zawsze koniec kolumny albo wierzchnią kartę stosu odrzutów.
• Obsługa: Kliknięcie wysyła pojedynczą kartę w pierwszej kolejności na jej stos docelowy. Jeśli tam nie pasuje, trafia razem ze swoją sekwencją na pasującą kartę, a przy dwóch możliwościach tam, gdzie leży już dłuższa sekwencja jej koloru. Pustą kolumnę gra wybiera dopiero wtedy, gdy nic innego nie wchodzi w grę. Karty możesz też przeciągać myszą lub palcem. Gdy uzupełnienia się skończą i nic już nie stoi na przeszkodzie, gra sama dokończy partię.

Poziomy Łatwy, Normalny i Trudny różnią się tylko tym, jak korzystnie rozłożone są karty. Żaden z nich nie zmienia zasad, a wolna kolumna na wszystkich poziomach przyjmuje dowolną kartę.

Jak najlepiej wykorzystać dwie talie:

• Nie zapełniaj luk pochopnie: Wolna kolumna to jedyne miejsce, w którym zmieści się karta bez pasującego partnera. Kto zajmie ją pierwszą lepszą kartą, zmarnuje ją na naprawdę ważny moment.
• Długie sekwencje to zysk: W Pasjansie 40 Rozbójników przykryta sekwencja szybko staje się murem, a tutaj przenosisz ją w jednym kawałku. Buduj więc śmiało długie sekwencje, pozostaną ruchome.
• Pilnuj obu egzemplarzy: Każda karta występuje dwa razy. Jeśli jedna ósemka pik tkwi głęboko w kolumnie, druga może już leżeć wolna, i właśnie tam pasuje siódemka pik.
• Nie zasypuj stosu odrzutów: To, co tam leży, uwalnia się tylko od góry. Zagraj jego wierzchnią kartę, gdy tylko gdzieś pasuje, zanim znów klikniesz w talię.

Od cesarza do pająka: pięć pasjansów, które dobrze tu pasują

Cztery z nich wymagają, tak jak ten pasjans, dwóch talii, a dwa pozwalają również przenosić całe sekwencje w jednym kolorze naraz:

• Pasjans 40 Rozbójników: Oryginał, w który podobno grywał Napoleon. Układ, talia i reguła koloru są te same, ale każda karta przenosi się tam osobno. Ile zmienia ta jedna zasada, poczujesz po kilku ruchach.
• Pasjans Pająk: Dwie talie, dziesięć kolumn i sekwencje, które przenoszą się razem tylko wtedy, gdy mają jeden kolor. W Pająku wolno jednak dokładać na każdy kolor, a zamiast odkładać karta po karcie, zdejmujesz tam całe sekwencje w kolorze od króla w dół.
• Podwójny Freecell: Również 104 karty w dziesięciu kolumnach, ale wszystkie odkryte od początku i bez talii. Jako bufor czeka osiem wolnych komórek, a karty dokłada się naprzemiennie: czerwona na czarną, czarna na czerwoną.
• Pasjans Harfa: Klondike z dwiema taliami w dziewięciu kolumnach, w tym z wieloma zakrytymi kartami. Przez talię możesz tam przejść kilka razy, za to kilka kart przenosi się razem tylko wtedy, gdy na czele stoi król i trafia do wolnej kolumny.
• Simple Simon: Jedna talia, wszystko odkryte, a tak jak tutaj jednokolorowe sekwencje przenoszą się w całości. Talii dobierania nie ma, a dokładać wolno bez względu na kolor.