Sokoban - graj za darmo online

W Sokobanie kierujesz magazynierem, który ustawia skrzynie na wyznaczonych miejscach. Może je pchać, ale nie ciągnąć, i naraz porusza tylko jedną. Japońska nazwa 倉庫番 znaczy dosłownie „strażnik magazynu”. Hiroyuki Imabayashi napisał grę w 1981 roku dla przyjemności i wydał ją we własnej firmie Thinking Rabbit z Takarazuki, według oficjalnych danych w grudniu 1982 roku. Od 2001 roku prawa do niej ma, obok autora, japońska firma Falcon, właścicielka znaku towarowego Sokoban®; nasza wersja nie jest z nią związana.

W Japonii pierwszy Sokoban stał się przebojem, w 1988 roku trafił jako Soko-Ban do Stanów Zjednoczonych, a na Game Boya wyszedł jako Boxxle. W Polsce dużą popularność zdobył na ośmiobitowym Atari Robbo Janusza Pelca (LK Avalon, 1989), w którym robot zbierający śrubki przepycha też skrzynki. Informatycy wykazali, że pytanie, czy dowolny magazyn da się rozwiązać, należy do najtrudniejszych problemów swojej klasy złożoności. Nasz Sokoban online działa bez rejestracji i oferuje trzy poziomy trudności, od dwóch do czterech skrzyń, a każdy magazyn ma rozwiązanie.

Pchać, nigdy nie ciągnąć: zasady, sterowanie i sztuczki w Sokobanie

Magazyn jest uporządkowany, gdy na każdym złotym pierścieniu stoi skrzynia. Reguł jest niewiele, ale żadna nie wybacza nieuwagi:

• Chodzenie i pchanie: Magazynier przechodzi po podłodze o jedno pole w górę, w dół, w lewo albo w prawo. Jeśli na jego drodze stoi skrzynia, a tuż za nią jest wolna podłoga, przesuwa ją o pole dalej.
• Bez dróg na skróty: Dwóch skrzyń ustawionych jedna za drugą nie ruszy, przez mur nie przejdzie, a skrzyni nigdy nie przyciągnie do siebie. Kroków po skosie także nie ma.
• Na pierścieniu: Skrzynia stojąca na celu świeci na zielono. Jeśli akurat tam zawadza, możesz ją z niego znowu zepchnąć.
• Klawiatura i ekran dotykowy: Na komputerze magazynierem sterują strzałki albo klawisze W, A, S i D. Na telefonie przesuwasz palcem po planszy, a każde takie machnięcie oznacza jeden krok.
• Stuknięcie lub kliknięcie: Wskazanie wolnego pola wysyła magazyniera tam najkrótszą drogą. Stuknięcie w skrzynię tuż obok niego przesuwa ją o jedno pole, a stuknięcie w pole leżące w tej samej linii za skrzynią dopycha ją aż tam, jeśli nic nie zagradza przejścia.
• Cofanie i restart: „Cofnij” anuluje ostatnie pchnięcie razem z drogą przebytą po nim; to samo robią klawisze Backspace, U, Z i Ctrl+Z. Przycisk „Od nowa” albo klawisz R przywraca magazyn do stanu wyjściowego, choć najpierw pyta „Na pewno?”.
• Poziomy trudności: Na Łatwym czekają dwie skrzynie, na Normalnym trzy, a na Trudnym cztery, i z każdą kolejną skrzynią rozwiązanie wymaga zwykle więcej pchnięć. Każdy poziom pamięta własny magazyn, więc możesz je zmieniać w dowolnej chwili i później wrócić do przerwanej partii.
• Liczniki: Nad planszą widnieją „Poziom” z numerem magazynu, „Ruchy”, „Pchnięcia” oraz „Ukończone”, czyli magazyny rozwiązane na danym poziomie trudności. Po ostatnim pchnięciu gra wyświetla „Brawo!” z podsumowaniem w rodzaju „Ruchy: 23, pchnięcia: 12.” i ocenia, czy dało się oszczędniej: „Mniej pchnięć się nie da.” albo „Wystarczy też 11 pchnięć.”
• Kolejny magazyn: Po rozwiązaniu „Następny poziom” albo Enter otwiera nowy magazyn, a „Jeszcze raz” pozwala zagrać ten sam od początku. Przycisk „Nowy poziom” wymienia magazyn w każdej chwili; jeśli masz już za sobą jakieś kroki, najpierw upewnia się, czy na pewno tego chcesz.
• Zapis: Przeglądarka przechowuje stan gry. Raz rozegrany magazyn wraca dopiero wtedy, gdy pojawią się już wszystkie magazyny danego poziomu.

Najczęściej magazyn przepada przez jedno pochopne pchnięcie. Oto kilka sposobów, żeby zdarzało się to rzadziej:

• Narożniki to pułapki: Skrzyni wepchniętej w róg bez pierścienia nie da się już wydostać, bo magazynier nie stanie za nią z żadnej strony.
• Ostrożnie przy murach: Skrzynię dociśniętą do muru można odtąd przesuwać tylko wzdłuż niego. Oderwie się od ściany dopiero tam, gdzie mur się urywa. Gdy odcinek muru z obu stron kończy się narożnikiem i nie ma na nim celu, skrzynia jest stracona.
• Nigdy dwóch obok siebie pod ścianą: Dwie skrzynie stojące bok w bok przy murze blokują się nawzajem i żadna z nich już nie drgnie. Tak samo jest z kwadratem z czterech skrzyń albo ze skrzyń i kawałków muru.
• Zapełniaj od końca: Gdy w korytarzu kilka celów leży jeden za drugim, pierwszą skrzynię trzeba zepchnąć na sam koniec. W przeciwnym razie zatarasuje drogę wszystkim następnym.
• Najpierw patrz, potem pchaj: Przed pierwszym krokiem zastanów się, która skrzynia ma trafić na który pierścień i która przy tym będzie przeszkadzać. Często trzeba najpierw odstawić na bok skrzynię, która wcale nie dotrze do celu jako pierwsza.
• Zostaw miejsce na manewry: Zawadzające skrzynie odstawiaj raczej na otwartą przestrzeń niż do wąskich przejść. Tam podejdziesz do nich potem z kilku stron.
• Cofaj zamiast zaczynać od zera: Kiedy widzisz, że skrzynia utknęła, cofnij kilka ostatnich pchnięć, zamiast restartować cały magazyn. A jeśli rozwiązanie kosztowało więcej pchnięć, niż było trzeba, warto spróbować ponownie przyciskiem „Jeszcze raz”.

Korytarze, kratki i kafelki: pięć łamigłówek na czas po magazynie

Jeśli po ostatnim pierścieniu wciąż masz ochotę pogłówkować, zajrzyj do tych gier:

• 2048: Tu również się przesuwa, ale jednym ruchem wszystkie kafelki z liczbami suną w tę samą stronę. Dwie równe wartości stapiają się ze sobą, a kto planuje z wyprzedzeniem, krok po kroku dochodzi do 2048.
• Kakuro: Zamiast skrzyń rozmieszczasz cyfry od 1 do 9 w białych kratkach. Każdy ciąg musi dać sumę podaną na jego początku, a żadna cyfra nie może się w nim powtórzyć.
• Nonogram: Następna łamigłówka rodem z Japonii. Liczby na brzegach podają długość zamalowanych bloków w każdym wierszu i każdej kolumnie, a z Twoich wniosków stopniowo wyłania się obrazek.
• Saper: Podobnie jak w Sokobanie jeden fałszywy krok potrafi zakończyć partię. Cyfry na planszy zdradzają, ile min kryje się na sąsiednich polach.
• Tetris: Także tutaj liczy się porządek na ciasnej przestrzeni. Spadające klocki trzeba układać bez luk, żeby pełne rzędy mogły znikać.